The Bucket list
Ik wilde vorige week maandag een blog schrijven over onze poll ‘wat betekent succes voor jou?’ Ik kwam niet ver, want ik vond een treurig bericht in mijn inbox. Terwijl 070 luidruchtig op stoom kwam voor een voetbalwedstrijd, las ik dat een iemand die ik ken nog drie jaar te leven heeft. De diagnose luidt ‘ALS’: een dubbelzinnige afkorting voor de ondubbelzinnige ziekte kanker. Er vormde zich een diepe kloof tussen mijn wenkbrauwen en mijn radertjes begonnen moeizaam te draaien.
Als, als, als…. als ik zou weten dat ik nog drie jaar te leven zou hebben, wat is dan nog belangrijk? Ik verbaas me erover hoe mensen in extreme situaties – zoals een naderende dood – opeens wel exact kunnen benoemen wat ze willen. Oftewel: het opstellen van de zogenaamde ‘Bucket List*’ gaat dan automatisch en vanzelf.
In extreme situaties word je je opeens zeer bewust van jezelf. En dat is precies waar het in het leven van alledag om draait. Om in balans te komen, moet je weten wat belangrijk voor je is. En daarom moet je jezelf de juiste vragen stellen. Is dit de juiste klus voor mij? Is dit de juiste partner? Is dit de baan die bij me past? Zo kom je sneller op het punt dat je weet waar het echt om draait.
Voor mezelf betekende dat: niet meer 24/7 aan werk spenderen. Niet altijd makkelijk. Ik probeer eens in de week een echte rustdag in te plannen, ondanks ontplofte inboxen, vier offertes (bijna af!) en drie opdrachtbevestigingen. De uitdaging is om – juist op zo’n dag – op avontuur te gaan met de kleine of die literair totaal onverantwoorde thriller te verslinden. Te kiezen voor wat kan, in plaats voor wat moet. De beweging naar de juiste balans komt dan vanzelf. Mij is het gelukt. En jou?
Reacties
[...] dit niet de eerste keer was dat hij deze mededeling deed. Enige tijd geleden heeft hij een soort “bucketlist” gemaakt met dingen die hij wil doen. Deze lijst heeft als titel: ‘Geen bezit, maar [...]